نمی دانم چرا هر اتفاقی که در این مملکت می افتد همه به دانشجوهای بدبخت گیر می دهند،مثل اینکه در این سرزمین ،ما کتک خور کم داریم ،تا تقی به توقی می خورد ،این دانشجویان هستند که باید هزینه اش را بدهند.

آقای رئیس جمهور در آمریکا نتوانست چیزی به منتقدانش بگوید ،تمام عقده هایش را با خود تا مرزهای این سرزمین آورد و به دانشگاه تهران برد تا سر دانشجویان هم وطن من خالی کند.

دیروز مگر دانشجویان لباس آمریکایی به تن کرده بودند که حکومت با گاز اشک آور و گاز فلفل به استقبالشان رفت تا در آغاز سال تحصیلی جدید اشک شوقشان را از دیدن یاران دبستانی در آورد و با باطوم نوارششان بکند ،شاید هم زهر چشمی بگیرد.

این تنها مملکت من است که در آن حتی بین دانشجویان هم تفاوت قائل می شوند و آزادی بیان با آن  کسی است که مجیز گوی دولت باشد،همو که در هر مراسم دولتی صدر نشین است آن هم با عنوان نماینده دانشجویان ،با کارت دعوت مخصوص!

این رسم سرزمین من است که در هر دولتی تنها نقش دانشجویان آن ،کتک خوردن از ماموران انتظامی اش است البته اگر کار به بازداشت و شکنجه بازجویان نکشد.

هر گاه دشمن فرضی کم آمد تا حکومت بتواند قدرتش را به رخ بنمایاند ، این دانشجویان سرزمین من اند که باید برای حکومت این نقش را بازی کنند و اجازه دهند سیلی بخورند ، اخراج شوند و سکوت کنند ، حتی اعتراف نامه غیر واقعی را امضا کنند.

آنگاه شاید شهوت قدرت طلبی آقایان کمی فروکش کند،شاید احمدی نژاد بتواند اندکی از ادعای پیغمبری اش را ثابت کند ، شاید همو بتواند به تمام مردم جهان ثابت کند که در ایران، تمام دانشجویان آزادند البته با حضور چماق!

آنوقت یکی از خبرگزاری های رسمی تیتر بزند که مراسم سخنرانی ریئس جهمور به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید در دانشگاه تهران با استقبال خوبی مواجه شد!

شاید خبرنگار آن خبرگزاری هم درست می گفت ،فقط یادش رفت که بنویسد؛مراسم سخنرانی ریئس جمهور کشورمان با استقبال خوبی البته همرا با گاز فلفل و گاز اشک آور مواجه شد.