چقدر خوش به حالمان شده که سخنگوی چند کاره  دولت دیروز اعلام کرد : "رسانه ها در مورد دولت خط قرمزی ندارند."

واقعاُ ؟

یعنی باور کنیم !

نمی دانم چرا نمی توانم توصیه نامه اجباری دولت محترم  که مهر و امضای سه ماه پیش را بر پیشانی داشت فراموش کنم.

لیست بلند بالایی که موارد ممنوعه را اعلام کرده بود تا مبادا مثل" آدم" بعد از خوردن" سیب ممنوعه" از بهشت اخراج شویم ؛صحبت در مورد بحث هسته ای تا موضوع دانشجویان و حتی گرانی های اخیریک تابوی جدید برای مطبوعات شد در کنار همه مسائل دیگری که تمام این سال ها باید در موردش خفه خون می گرفتیم!

بماند که واژه نامه جدیدی هم ضمیمه اش کرده بودند تا مثلا به جای واژه "جنبش" از "حرکت " استفاده کنیم!

شاید در این مدت اتفاقی افتاده باشد.شاید تمام این مسائل حل شده و خط قرمزی نمانده که دولت در موردش پافشاری کند،لابد در بحث هسته ای به موفقیتی بزرگ دست یافته ایم! – قطع نامه سوم علیه ایران در حال تهیه است – شاید هم تمام دانشجویان آزاد شده اند! – هنوز سه نفر در بندند و دادستان اعلام کرده در این مورد حتی از خود وی هم سوالی نشود.-

شاید هم صورت مساله حل شده و هیچ روزنامه نگاری نمانده که خطوط قرمز را زیر پا بگذارد-شرق و هم میهن توقیف شده اند وهیوا بوتیمار وعدنان حسن پور هنوز زندگی زیر تیغ را تجربه می کنند و گوشه گوشه زندانهای کشور از حضور روزنامه نگاران خالی نشده- و اگر هم مانده همه خودی هستند.

خب پس معادله کاملا درست است " در مورد دولت هیچ خط قرمزی وجود ندارد "!!!!!!!!!!!!!

نمی دانم چرا دلم می خواهد خودم را گول بزنم و این حرف را باور کنم.

نمی دانم چرا دلم می خواهد احمق باشم.

نمی دانم چرا دلم می خواهد این پیش فرض را از مرز خودی و غیر خودی خارج کنم و بنویسم.

نه اصلا همه بنویسند...